လြမ္း

လြမ္းမေျပ မွန္းေလေတြးမိေတာ့

ကမ္းအေျခ ဖ်န္းေလေသြးရယ္ႏွင့္

လႈိင္းေလက တသြင္သြင္။


ေတာင္ေစာင္းထိပ္ ေစတီရိပ္ဆီက

မႈန္ပ်ရီ ေနျခည္ႏုမွာျဖင့္

ေ၀ငွကာ ေမတၱာေႏွာသံက

နား၀သို႕ ခ်ိဳခ်ိဳလြင္။


တမ္းကာေရာ္ မွန္းမေပ်ာ္လည္း

ေ၀းအေန ေဆြးေလသမို႕

ၿမိဳ႕နဲ႕ျခား ေတာၾကားေလးရယ္က

အမိုးခ်ာ က်ိဳးကာပ်က္ေပမယ့္

ေမတၱာမွန္ ရင့္သန္လြန္းလွတဲ့

အေတြးစ ကေလးဘ၀ရြယ္က

အေမ့အိမ္ ေမြ႕ခ်ိန္ေလးမ်ားကို

တမ္းတတလြမ္း။

7 comments:

ein said...

ေတာၾကားေလးကိုေရာက္ေနေသာ ေမာင္၀ႆန္မွ အေမ႔အိမ္ ေမြ႔ခ်ိန္ေလးမ်ားကို တမ္းတတလြမ္း....:P

eitar said...

မိုက္တယ္broေရ....တမ္းတလို ့လြမ္းကေတာ့ေတာ္ေတာ္မွန္တယ္...:D

phyonge said...

မင္းကဗ်ာကို တစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ရတိုင္း အေမ့ကုိ ၂ဆ ပိုလြမ္းတယ္ကြာ

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ said...

ေကာင္းမွေကာင္း လြမ္းမွလြမ္း..

လြမ္းလုင္ said...

အန္တီေရ... အန္တီသား တစ္ခြက္ကို တစ္ၿမံဳၿမံဳေသာက္ရင္း လြမ္းလို႔ စပ္ထားတာထင္ပါ႔... လြမ္းလိုက္တာဗ်ာ....

myooo.nyan said...

ေကာင္းလိုက္တဲ့ကဗ်ာေလးဗ်ာ အားေပးေနပါ့မယ္

ေမာင္မ်ိဳး said...

၀ႆန္က အေမကဗ်ာေတြကို စြဲ၂ျမဲ၂ေရးတာေတြ ့ရတယ္ ေလးစား အားက်တယ္ေ၀့ ။